اي بندگان ، اگر از بدايع جود و فضلم که در نفس شما وديعه گذارده‌ام مطّلع شويد البتّه از جميع جهات منقطع شده بمعرفت نفس خود که نفس معرفت من است پي بريد و از دون من خود را مستغني بينيد و طمطام عنايت و قمقام مکرمتم را در خود بچشم ظاهر و باطن چون شمس مُشرقه از اسم ابهئيّه ظاهر و مشهود بينيد . اين مقام امنع اقدس را بمشتهيات ظنون و هوي و افکيّات وهم و عمي ضايع مگذاريد